Enkel door het pad te bewandelen, met al zijn pieken en dalen, kan ik terugkijken en zien wat de rode draad was.
Ik ben een freelance software engineer in Groningen. Ik bouw digitale ruimtes voor mensen die werk doen dat er echt toe doet. Geen plan bracht me hier, maar elke stap voegde iets toe aan wat ik nu geloof.
Biologie gaf me een fascinatie voor systemen. Hoe dingen met elkaar verbonden zijn zonder dat iemand het doorheeft. Die nieuwsgierigheid verdween nooit. Ze dook steeds opnieuw op, in andere vormen. Economie. Software. Sociale structuren. Hoe het internet ons brein vormt. Mijn hoofd trekt altijd lijnen tussen dingen die los lijken te staan. Dat is ook waarom ik filosofie ga studeren. Niet voor de antwoorden, maar omdat die vraag — hoe systemen werken en hoe ze ons vormen — de belangrijkste is die ik ken.
Bij Futureproof, een programma voor jongeren die werken aan maatschappelijke problemen, verschoof er iets in mij. Ik voelde dat ik ertoe deed. Dat ik deel uitmaakte van iets groters dan mezelf. Verandering gebeurt niet alleen. Het gebeurt wanneer mensen bijelkaar komen, elkaars krachten zien, en vanuit dat samen iets bouwen.
Mijn vader is software engineer en ik heb IT van jongs af aan meegekregen. Maar het studeren werd pas veel later een reële optie. Via Futureproof ontdekte ik dat wanneer iedereen in een team in diens kracht staat, je bergen kan verzetten, en dat mijn kracht mijn analytisch en wiskundig denkvermogen is. Puur door toeval kwam ik bij ICT terecht. Ik schreef me in op een impuls: geen open dag, niet te lang nagedacht. Bij de opleiding voelde ik voor het eerst dat ik thuis was. Omringd door voornamelijk mannen, maar welkom. Mezelf. Dat was nieuw.
Ik geloof dat mensen het verdienen om zichzelf, elkaar, en de wereld waarin ze leven, te zien voor wat het echt is.
Toen ik uit loondienst stapte en koos om iets op mijn eigen voorwaarden te bouwen, keek ik terug en zag ineens hoe mijn visie er altijd al was geweest en hoe dat verbindt met wat ik doe. Het denken in systemen. De behoefte om gezien te worden. Het geloof dat we samen iets beters kunnen maken. Freelancen is geen doel opzich, maar een middel om te werken aan waarin ik geloof.
Ik observeer, luister en spiegel, zodat wat verscholen was zichtbaar wordt.
Ik geloof dat technologie van het individu kan zijn — niet van grote bedrijven. Dat het een middel is om mensen autonomie terug te geven over hun data, hun gemeenschap, hun digitale ruimte. Software is precies zo opgebouwd: je begint altijd bij de behoefte. Niet bij de technologie, niet bij de features, maar bij wat iemand echt nodig heeft. Dat is ook waar mijn visie en mijn vak elkaar raken. Wat verscholen is zichtbaar maken — dat kan in een gedicht, in een gesprek, maar ook in een goed gebouwde applicatie.